عاشقانه

من وقتی مریض میشم یا حالم بده یا جاییم درد میکنه هیچکی محلم نمیده ..یوقتایی واقعا حالم بده نیاز دارم یکی براش‌ مهم باشه احوالی بپرسه کاری بکنه ولی وقتی میگم با سکوت مطلق مواجه میشم ...خودم با حال بدم برا خودم کاری کنم یا ختم صلواتی دعایی تا حالم خوب بشه...خیلی حس بدیه...نمیشه هم چیزی گفت واقعا که بشنوی خب چکار باید بکنم خوب میشی خب..خیلی حس غریبی دارم

هرکسی جای درستش قرار بگیره میدرخشه... شبیه یه بوته گل که اگه تو خاک مناسبش بزاریش و نور و آبش مناسب باشه شاداب میشه هی برگ جدید میده و گل های زیاد و متنوع و قشنگ....ولی زیباترین و بهترین گل  توی خاک ضعیف یا نور و آب نامناسب پلاسیده و پژمرده میشه..یا به زووور فقط زنده بمونه... قبلنا یادمه که خواهرم خیلی با مامانم چالش داشت..خیلی زیاد واقعا به سختی همو تحمل میکردن..خیلی تو همه مسائل زاویه داشتن..همش مامانم شگون بد براش میزد که تو زندگیت بد خوب نمیشه مثل شمر میمونی ...یادمه این کلمه شمر رو زیاد دربارش به کار میبرد...داخل پرانتز بگم اولا میگفتم چرا خواهرم اینقدر ناسازگاره چرا اینجوری میکنه،بزرگتر شدم میگفتم چرا مادرم اینقدر سخت میگیره...

باورم نمیشه که میخوان مراسم تشییع رهبرمون رو برگزار کنن خدایا چقدر خشم دارم ازین جنایتکارا که این کارو کردن..تازگی یه فیلم هم از نوه شون پخش شد که یکسال و خورده ای داشت واقعا قلبم بدرد میاد...چجوری میتونن زندگی کنن وقتی این جنایتا رو میکنن...خدایا تو همین دنیا خوارشون کن که مردم به چشم ذلت شونو ببینن... چچوری میخوان جواب این کاراشونو پس بدن خدایا انتقام رهبرمون و شهدامون رو ازشون بگیر.